الحدس في إصطلاح الفلاسفة هو ان یتمثّل الحدّ الاوسط فی الذّهن دفعة، إمّا عقیب طلب و شوق من غیر حرکة، وإمّا من غیر اشتیاق وحرکة، ویتمثّل معه ما هو وسط له او فی حکمه.
انّ العلوم الّتی تحصل فی باطن الانسان بوجوه مختلفة فتارة یهجم علیه کانّه القی فیه من حیث لا یدری، سواء کان عقیب شوق و طلب اولا. و یقال له: الحدس و الالهام. و تارة یکتسب بطریق الاستدلال و التّعلّم فلیسمّی اعتبارا و استبصارا.